Sybe Smid, Sneekser ken niet

Tekst: Willem Altena

Fotografie: Jan Blaauw


Sybe Smid, 75 jaar en een van de Sneekste Snekers. Geboren, getogen, gewerkt en nog steeds wonend op hetzelfde inhamhoekje van Havenstraat en Grootzand. ,,Hoefeul Sneekser wille jimme ut hewwe?”, was zijn snaakse vraag aan het publiek, dinsdagochtend 10 november in een goed bezette bibliotheek. Daar hield de VHS haar zoveelste editie van de populaire praatbeurt ‘Dus dou bist un Sneker…’

Het is bij Sybe niet alles Sneek wat er blinkt. Hij liet zich althans niet echt lovend uit over het Algemeen Beskaafd Plat Snekers. ,,Earlek seid, ut klinkt mij nochal hard inne flapoaren. Wij hewwe ut thús met de breilepel ingoaten kregen. Dus ja, dan hewwe jou ut taaltsje mar te slikken…”

Pake Ype, met Hindelooper wortels, begon precies 110 jaar geleden met het meubelmakersbedrijf. Aan het Grootzand (nummer 69) liet hij een drie etages tellend pand – winkel, werkplaats en bovenwoning – bouwen. Een tijdlang had hij een medefirmant, ene Van der Meer, maar toen deze in 1930 overleed, ging hij weer alleen verder.

In 1948 verloor hij ook zijn echtgenote. Dat gebeurde op een wel erg ongelegen moment. Sybe: ,,Utgerekend op de troudach fan mien ouders! Pake wudt ‘s morgens wakker en fient beppe doad naast him in bed. Groate konsternasie. Alles moest oublazen wudde. Lui die’t niet berikt wudde konnen, ferskenen inne pronk en mochten wear nar hús”.

Zes weken later stapten zoon/opvolger Lolke en knappe bakkersdochter Rinske alsnog in het huwelijksbootje. Het paar kreeg twee jongens en een meisje. Sybe’s oudere broer Ype liet op een koude winterdag in 1972 het leven bij een auto-ongeluk onder Scharnegoutum.

,,Pliesie Brouwer en griffemeard dominee Nammensma kwamen op de fiets bij oans langs. Of se binnen komme mochten. Ype was overleden. Toen ging bij oans in ut gesin un poas ut licht út. Later gaat ut wel wear aan, mar út je gedachten is suks eins noait”.

Gelukkig is er de herinnering aan een onbezorgde jeugd, in een gezellig buurtje. ,,Ut tilde dêr op fan de kienders. Je speulden met iedereen, ouder, jonger, maakte niet út”, herinnert Sybe zicht. Knikkeren, stabal, tikkertje of gewoan wat rondstrúne.

Wie vier jaar was, liep zonder moeke naar de kleuterschool van de Jan van Nassauschool aan het Oud Kerkhof. Auto’s waren er haast niet en gluiperige engerds al helemaal niet. En Lange Bauk dan, die tierde en iedereen uitschold?  Sybe: ,,Oh, die. Sij woande flakbij oans. Se hat un mankementsje in de bovenkamer. Leek altied boas, mar was foor kienders folkomen ongefaarlek. Later hewwe se har ophaald…”

Sybe trad in 1979 in het huwelijk met Greetje, die tegenwoordig trouw bestuurslid is van de VHS. Ze waren respectievelijk 21 en 15 jaar, toen ze in de keurige, protestantse sociëteit De Fuik – halfweg een steeg tussen Oosterdijk en Kleinzand – ‘gedoënte’ kregen.

Na zijn militaire dienst kwam de tot meubelmaker opgeleide Smid junior in het bedrijf. Dat had eerder een tweede werkruimte, hoekje Havenstraat-Havenzijstraat, in gebruik genomen. Een paar jaar geleden stopten hij en Greetje met hun ambachtelijke onderneming. De showroom/werkplaats aan het Grootzand verkochten ze. In het tegenoverliggende Havenstraatpand blijven de twee nog lang en gelukkig wonen.

Bij de foto: de Havenstraat in 1954. In het pand links, waar Greetje en Sybe Smid nu wonen, zat ijzerwinkel ‘Het Dambord’ van Haije Slager. De naam herinnert aan het koffiehuis dat daar eerder was gevestigd.

Geplaatst in Uncategorized.